Kształcenie dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

W krajach Unii Europejskiej szczególną uwagę zwraca się na wspólne kształcenie dzieci i młodzieży niepełnosprawnych z pełnosprawnymi rówieśnikami w powszechnym systemie edukacji, z jednoczesnym wsparciem uwzględniającym ich specjalne potrzeby edukacyjne. Zmiany w polskiej oświacie związane z reformą systemu edukacji są zgodne ze standardami europejskimi i umożliwiają kształcenie uczniów niepełnosprawnych w klasach ogólnodostępnych (Ustawa z 7 września 1991).

czytaj więcej »

Specyficzne trudności w nauce

Przez specyficzne trudności w uczeniu się należy rozumieć trudności w uczeniu się odnoszące się do uczniów w normie intelektualnej, którzy mają trudności w przyswajaniu treści nauczania, wynikające ze specyfiki ich funkcjonowania percepcyjno-motorycznego i poznawczego, nieuwarunkowane schorzeniami neurologicznymi, takie jak:

  1. dysleksja - trudności w czytaniu
  2. dysortografia - trudności z opanowaniem poprawnej pisowni
  3. dysgrafia - trudności ze stroną graficzną pisma, tzw. brzydkie pismo
  4. dyskalkulia - trudności w uczeniu się matematyki

Nie są znane przyczyny występowania specyficznych trudności w uczeniu się, wiadomo jednak, że wynikają z uwarunkowań wewnętrznych, niezależnych od chęci i zaangażowania dzieci i młodzieży – opanowanie materiału dydaktycznego zajmuje im znacznie więcej czasu i pochłania więcej wysiłku niż u pozostałych uczniów, a efekty często nie są zadowalające. Opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o specyficznych trudnościach w uczeniu się może być wydana uczniowi nie wcześniej niż po ukończeniu trzeciej klasy szkoły podstawowej i nie później niż do ukończenia szkoły podstawowej. Jednak już na etapie przedszkolnym może być prowadzona profilaktyka i zajęcia wspomagające dla dzieci zagrożonych specyficznymi trudnościami w uczeniu się, co może ułatwić im późniejszą naukę w szkole.

źródło: www.poradnia-psychologiczna.com

opracowała Joanna Kuczyńska