Wybierz sekcję

Listopad 2010Grudzień 2010Styczeń 2011Luty 2011Marzec 2011Kwiecień 2011Maj 2011Czerwiec 2011Lipiec 2011Sierpień 2011Wrzesień 2011Październik 2011listopad 2011Grudzień 2011Styczeń 2012Luty 2012Marzec 2012kwiecień 2012Maj 2012Czerwiec 2012Lipiec 2012Sierpień 2012Wrzesień 2012Październik 2012Listopad 2012Grudzień 2012Styczeń 2013Luty 2013Marzec 2013KwiecieńMaj 2013Czerwiec 2013Lipiec 2013Sierpień 2013Wrzesień 2013Październik 2013Listopad 2013Grudzień 2013Styczeń 2014Luty 2014Marzec 2014Kwiecień 2014Czerwiec 2014Lipiec2014Sierpień 2014Grudzień 2014Styczeń 2015Luty 2015Marzec 2015Kwiecień 2015Czerwiec 2015listopad 2015Grudzień 2015Kwiecień 2016maj 2016Grudzień 2016Styczeń 2017Luty 2017kwiecień 2017Listopad 2017Grudzień 2017Wrzesień 2018Październik 2018Listopad 2018Grudzień 2018Styczeń 2019Luty 2019Marzec 2019Kwiecień 2019Maj 2019Lipiec 2019październik 2019Grudzień 2019Styczeń 2010

Czy to normalne, że ono tyle płacze?

Różnie je nazywają: cry-baby, bébé pleureur, Schreikind. Podawana przez niektóre słowniki polska "beksa" nie oddaje pełnego znaczenia tego terminu, a "dziecko nadmiernie płaczące" jest definicją opisową, składa się aż z trzech słów i dlatego specjaliści dla uniknięcia wątpliwości często posługują się właśnie anglojęzycznym cry baby.

Zjawisko nadmiernego płaczu niemowlęcia, szczególnie dla świeżo upieczonych, niedoświadczonych rodziców, bywa poważnym problemem. Tymczasem, jak przekonuje lekarz pediatra z Weimaru, Monika Niehaus, w pierwszych tygodniach życia nawet dwie godziny płaczu dziennie mogą być zjawiskiem zupełnie normalnym.

Badania przeprowadzone w Australii wykazały, że ponad połowa rodziców błędnie zakłada, że ich dziecko zalicza się właśnie do kategorii „cry babies”, podczas gdy można do niej zaliczyć takie niemowlę, które z niewiadomego powodu płacze dziennie więcej niż trzy godziny, przez przynajmniej trzy dni w tygodniu i stan ten trwa co najmniej trzy tygodnie z rzędu. Oczywiście nie dotyczy to sytuacji, w których dziecko sygnalizuje płaczem głód, dyskomfort spowodowany mokrą pieluszką, domaga się przytulenia i uspokaja się, gdy cel ten osiągnie. Warto też mierzyć i zapisywać czas płaczu dziecka, może się bowiem okazać, że nasze subiektywne wrażenia („płacze przez cały dzień”) mają się nijak do obiektywnej rzeczywistości i ów „cały dzień” ogranicza się do jednej pełnej przepłakanej godziny dziennie.

Jeśli jednak dziecko rzeczywiście długo, uporczywie i – co ważne - bez wyraźnego powodu płacze i nie daje się uspokoić, a towarzyszą temu problemy z jedzeniem i snem, rodzice powinni w porę zasięgnąć porady lekarza, nim sami znajdą się na krawędzi psychicznego wyczerpania.

Specjaliści upatrują dziś przyczyn zjawiska nadmiernego płaczu u niemowląt w zaburzeniach regulacji: dziecko nie potrafi samo się uspokoić stosownie do swego wieku. Poproszony o pomoc pediatra zdiagnozuje problemy związane z karmieniem, na przykład zaburzenia trawienia i doradzi rodzicom, gdzie szukać pomocy. Jeśli układ nerwowy dziecka dojrzewa prawidłowo, dzienna „dawka” płaczu po 10.-12. tygodniu życia powinna spaść do 70 minut, a po ukończeniu 5. miesiąca większość dzieci znacząco się uspokaja.

Źródło: www.onmeda.de, oprac. AJ, zdjęcie: www.xchng.hu,