Im wcześniej – tym lepiej

 Jeszcze kilkanaście lat temu powszechna była opinia, że pomoc specjalistów zajmujących się rehabilitacją dziecka ze zdiagnozowaną niepełnosprawnością powinna objąć przede wszystkim dzieci w wieku przedszkolnym. Dziś wiadomo już, że im wcześniej zostanie rozpoczęta interwencja, tym lepiej dla dziecka.

 
Z badań wynika, że dzieci niepełnosprawne, u których wcześnie rozpoznano niesprawność i wdrożono indywidualny program terapeutyczny, realizowany we współpracy z rodziną w sposób kompleksowy, wielodyscyplinarny oraz ciągły, osiągały satysfakcjonujący poziom samodzielności.



Duża efektywność wcześnie podjętej interwencji tłumaczona jest przede wszystkim:
 

  • wyjątkowo dużą plastycznością centralnego układu nerwowego we wczesnym okresie rozwoju oraz związaną z tym możliwością korekcji zaburzonych funkcji,
  • większą podatnością małych dzieci na postępowanie rewalidacyjne i w efekcie szybsze generalizowanie przez dzieci wypracowanych umiejętności i nawyków,
  • narastaniem wielu zaburzeń z wiekiem, a w związku z tym utrudnioną terapię oraz edukację dzieci starszych,
  • większą motywacją rodziców małych dzieci, posiadających większe pokłady nadziei, sił, zapału i wiary. Dlatego też wykazują przeważnie duże zaangażowanie we współpracy ze specjalistami, przyłączając się osobiście do terapii dziecka.

Dzięki wczesnemu zdiagnozowaniu niepełnosprawności oraz podjęciu specjalistycznych działań w pierwszych miesiącach życia dziecka, niejednokrotnie możliwe jest zahamowanie rozwoju wielu zaburzeń o postępującym przebiegu, a czasami nawet całkowite zatrzymanie niekorzystnych zmian.

opracowała Dobrosława Uberna
psycholog
Fundacja „Promyk Słońca”